Rododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacji

Rododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacji

Roślina o niezwykłej nazwie „rododendron” jest prawie drugim po różach najpopularniejszym kwiatem. Najczęściej można go zobaczyć na wspaniałych krajobrazach Kaukazu, ale dopiero z początkiem XIX wieku rododendron został wyjęty z jego granic i zaczął być używany jako żywe ogrodzenie. Kwiaty rośliny mogą mieć setki różnych odcieni w zależności od odmiany i są w stanie w niewyobrażalny sposób ozdobić każde miejsce ich wzrostu. W tym artykule dowiesz się, jak samodzielnie wyhodować rododendron, przeszczepić go, sezonową pielęgnację, jego wiele odmian i inne niuanse.

Co to jest?

Rododendron to roślina należąca do rodziny Heather. Jest to kultura krzewiasta. Średnia wysokość krzewów wynosi 0,3 metra. Drzewa rododendronów mogą mieć kilka odmian.

  1. Zimozielone . Do tej kategorii należą zazwyczaj wysokie krzewy. Nie odpadają zimą. Rosną tylko w glebie o dużej zawartości torfu. Kwiaty są zwykle duże, o różnych jasnych kolorach. Wymagaj obszarów z rozproszonym cieniem.
  2. Liściaste . Najlepiej tolerują domowe zimy. Mają stosunkowo niski poziom wymagań pielęgnacyjnych. Kwitną intensywnie dwa razy w roku – wiosną i jesienią.
  3. Półlistne lub półzimozielone. Zwykle reprezentowane przez niskie drzewa lub krzewy, nie rosną dużo i mają zwarty kształt. Są to gatunki mrozoodporne – doskonale tolerują zimowanie i zimno. Liście opadają przed zimą, z wyjątkiem kilku liści na końcach gałęzi. Później na wiosnę wypuszczają nowe liście.

Obecnie znanych jest od 800 do 1300 gatunków i prawie 3000 odmian tej rośliny. Wśród najbardziej znanych jest kwiat Azalii, którego alternatywną nazwą jest rododendron wewnętrzny.

Nazwa rośliny opisuje jej wygląd – pierwsza część (Rhodon) oznacza „różę”, a druga (Dendron) oznacza „drzewo”, które po połączeniu tworzy tłumaczenie „drzewa różanego”. Warto zwrócić uwagę na wyraźne podobieństwo wyżej wymienionych azalii do róż.

Rododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacji

Kwiaty różnych odmian i rodzajów rododendronów różnią się od siebie kolorem i wielkością. Największe stałe kwiaty tej rośliny mogą osiągnąć średnicę 30 cm, a najmniejsze – 1 mm i przypominać koraliki. Posiadają szeroką gamę kolorów i odcieni – od fioletu i czerwieni po róż i biel. Nie wszystkie kwiaty mają zapach – zależy to od rodzaju rośliny. Zbierane są w pędzle, rzadziej w tarcze. Kwiaty mogą być okrągłe, lejkowate, rurkowe lub dzwonkowate. Liście wyróżniają się sztywną strukturą, ułożone są naprzemiennie. Owoc rododendronów to polispermiczna kapsułka. Wielkość nasion 2 mm.

Podobnie jak większość drzew i krzewów, rododendron nie może co roku obficie kwitnąć. Zazwyczaj co roku silny kwitnienie przeplata się ze skromnym kwitnieniem. Ale jeśli chcesz co roku uzyskać bujne kwitnienie krzewów rododendronów, to w tym celu musisz pozbyć się zwiędłych kwiatostanów, przycinając natychmiast po ich rozkwicie.

Pomoże to roślinie rozłożyć swoją energię na tworzenie nowych kwiatów w przyszłym roku.

System korzeniowy wyróżnia się dużą liczbą włóknistych korzeni i znajduje się blisko powierzchni. Ogólnie dobrze znosi sadzenie i szybko przystosowuje się do nowego miejsca.

Roślina preferuje chłodny klimat i rośnie głównie na półkuli północnej w regionach takich jak Azja Południowo-Wschodnia, południowe Chiny, Himalaje, a także wyspy japońskie i części Ameryki Północnej. Jedną z różnic między tą rośliną a różami jest to, że woli rosnąć w półcieniu, po północnej stronie stoków, w górach i w pobliżu zbiorników wodnych (mórz, rzek, a nawet oceanów).

Rododendron to roślina wieloletnia. Przeciętna żywotność większości gatunków krzewów wynosi 30 lat, ale w niektórych przypadkach, przy dobrej pielęgnacji i osobliwościach odmiany, okres ten może sięgać nawet kilkuset lat.

Na terytorium krajowym może rosnąć tylko około 20 gatunków, prawie wszystkie są odporne na mróz.

Rodzaje i odmiany

Różnice między gatunkami roślin dotyczą głównie liści. Mogą być petiolate, siedzące, pełnokrawędziowe, wieloletnie, jednoroczne, ząbkowane, jajowate, spiczaste. To właśnie niezwykły i efektowny kształt liści, a nie tylko kwiatów, jest często przyczyną popularności rododendronów wśród ogrodników i kwiaciarni.

Najpopularniejszym typem tej rośliny jest ogród. Do uprawy roślin w zimnym klimacie najlepiej wybrać rododendron kamczacki lub kanadyjski. Gatunki te są liściaste i odporne. W cieplejszych klimatach odpowiednie są gatunki takie jak złoty rododendron i ketevba z różnymi hybrydami.

Najbardziej popularne są odmiany hybrydowe tego krzewu.

Wśród tych odmian warto zwrócić uwagę na „Cunninghams White”. Może dorastać do 0,2 metra wysokości i zajmować powierzchnię około 0,15 metra szerokości. Kwiaty, jak wynika z nazwy odmiany, są białe i zebrane w kwiatostany po 10 sztuk. Mają jasnożółte plamki.

Kolejnym przedstawicielem tej kategorii jest Nova Zembla. Roślina ta ma atrakcyjny wygląd głównie dzięki wyprostowanym pędom. Roślina może osiągnąć około 0,3 metra wysokości i 0,25 metra szerokości. Charakterystyczne – liście błyszczące i czerwone, z czarnym rdzeniem, kwiaty drobne.Do typów hybrydowych można przypisać i „Roseum Elegance”, podobny do „Nova Zembla”.

Innym niezwykłym przedstawicielem tej rośliny jest rododendron pontyjski. Jest to wiecznie zielony krzew o różowofioletowych kwiatach w kształcie dzwonu. Wspaniale kwitnie tylko raz w roku. Kwitnienie trwa około 4 tygodni. Rośnie głównie tylko na wybrzeżu Morza Czarnego lub na ziemiach kaukaskich.

Osobno chciałbym porozmawiać o azalii Golden Lights. Krzew ten może dorastać do prawie 2 metrów wysokości. Kwitnie bujnie i jasno dużymi, jasnożółtymi, czasem zielonymi kwiatami. Pomimo tego, że nie toleruje obfitości światła słonecznego i ogólnie gorącego klimatu, jest ciepłolubną odmianą rododendronów.

Słabo przystosowany do silnych mrozów.

Rododendron Fantastica wyróżnia się jasnym „namiętnym” czerwono-różowym kolorem. Odmiana ta została wyhodowana w 1968 roku w Niemczech. Jest to wiecznie zielony krzew, który może dorastać do 200 lat. Dorasta średnio do maksymalnie 1,5 metra wysokości. Kwiaty praktycznie nie pachną, ale są dość duże – osiągają średnicę prawie 7 centymetrów. Wymaga gleby o wysokiej kwasowości, gdzie pH powinno wynosić od 5 do 7.

Pod wieloma względami odmiana Helikiki jest podobna do Fantastic. Kwitnie również energicznie różowo-czerwonymi bujnymi kwiatami. Okres kwitnienia przypada na połowę czerwca. Ta odmiana rododendronów nie toleruje wpływu bezpośredniego światła słonecznego – kwiaty mogą się „wypalić”. Wymaga corocznego przycinania pąków i starannej pielęgnacji przez cały rok.

Podsumowując, należy powiedzieć o rododendron fori. Kwiaty tego krzewu są jasnoróżowe, przechodzące w białe. Jego osobliwością jest mrozoodporność, krzew wytrzymuje mrozy do -30 stopni. Głównym obszarem jego rozwoju jest Daleki Wschód i Wyspy Kurylskie. Idealnie przystosowany do domowego klimatu.

Najczęściej można go spotkać w lasach mieszanych.

Lądowanie

Rododendron to rzadka roślina, którą można sadzić przez cały rok. Czas kwitnienia i pół miesiąca po nim są uważane za szczególny okres, dlatego w tym czasie nie można przesadzać rośliny. Jednak większość odmian rododendronów sadzi się w drugiej połowie wiosny. Czasami dozwolone jest sadzenie jesienne – od początku września do listopada.

Jak wspomniano powyżej, roślina ta uwielbia chłód, dlatego do sadzenia należy wybrać zacienione miejsca, najlepiej po stronie północnej. Dlatego dość często krzewy rododendronów sadzi się w rzędzie wzdłuż kamiennych murów od północy. Gatunki zimozielone szczególnie potrzebują „schronienia”. Gorące letnie słońce może im szkodzić. Gleba w miejscu sadzenia powinna być kwaśna, dobrze przepuszczalna, mile widziana jest wysoka zawartość próchnicy.

Zalecany poziom pH gleby, w którym powinien rosnąć rododendron, to 4,5 – 5,5 jednostek.

Ciekawostka: nie trzeba mierzyć kwasowości ziemi różnymi przyrządami ani zapraszać do tego specjalistów. Istnieje wiele roślin, które wskazują, że gleba na tym obszarze jest kwaśna. Są to mięta polna, jaskier, szczaw i szereg innych upraw. Pokrzywa, która jest szeroko rozpowszechniona na wielu obszarach, sugeruje, że gleba jest najprawdopodobniej obojętna lub lekko kwaśna. W takiej glebie nie da się posadzić rododendronów.

Musisz wiedzieć, że nie możesz sadzić rododendronów w glebie położonej mniej niż metr od wód gruntowych.

Jeśli jednak konieczne stało się posadzenie rośliny obok zbiornika, to przed sadzeniem należy zrobić podniesione łóżko. Roślina dobrze rośnie w cieniu masywnych drzew o silnym i głębokim systemie korzeniowym. Jasnymi przedstawicielami takich drzew są dąb i drzewa iglaste. Doskonale toleruje sąsiedztwo z jabłonią i gruszą. Dobrze rośnie obok paproci. Ale jest też „złe sąsiedztwo” dla rododendronów – są to drzewa, których korzenie mogą znajdować się na tej samej głębokości co korzenie tej rośliny… Są to na przykład wierzba, klon, brzoza lub topola oraz szereg innych drzew. „Złe sąsiedztwo” to w tym przypadku trudna, ale wciąż możliwa koegzystencja. Dlatego możliwe jest sadzenie takich roślin z rododendronem, ale miejsce do sadzenia między dwiema roślinami będzie musiało zostać podzielone kawałkiem łupka lub gęstą torbą.

Przed przesadzeniem tego krzewu należy pozostawić bryłę korzeniową w pojemniku z wodą. Gdy grudka zostanie zanurzona w pojemniku, uwolnią się z niego bąbelki. Pozostaw bryłę korzeniową w wodzie, aż przestaną się wyróżniać.

Instrukcje dotyczące przeszczepu krok po kroku obejmują kilka kroków.

  1. Po wybraniu odpowiedniego miejsca musisz zacząć kopać dziurę. Powinien mieć płytką głębokość (około 40 cm) i mniej więcej taką samą szerokość (do 60 cm).
  2. Teraz musisz „zagnieść” mieszankę gleby. Aby to zrobić, musisz wymieszać glinę (3-3,5 wiadra) i torf (8 wiader).
  3. Wlej mieszankę do otworu i ubij warstwę mieszanki glebowej.
  4. Następnie musisz z grubsza zmierzyć bryłę korzeniową i zrobić ten sam otwór w otworze.
  5. Konieczne jest umieszczenie glinianej bryły rośliny nasączonej wodą w otworze, a mianowicie w otworze. Uszczelnij dokładnie.
  6. Jeśli to konieczne, wypełnij puste przestrzenie w dole mieszanką gleby. Należy pamiętać, że poziom szyjki korzeniowej to poziom powierzchni gleby, na której ją posadziłeś. W tym momencie proces przeszczepu można uznać za zakończony.

Zaraz po przesadzeniu „palisander” wymaga dobrego podlewania. Jeśli nie do końca rozumiesz, jak długo potrzebujesz podlewać roślinę, weź za wskazówkę: poziom mokrej ziemi powinien „sięgnąć” na głębokość 20 cm. Konieczne będzie również pokrycie mieszanką obszaru wokół pnia.

Ta mieszanka może być torfem, mchem lub liśćmi dębu. Warstwa mieszanki powinna mieć grubość około 60 mm, ale nie więcej.

Należy pamiętać, że młode rododendrony raczej negatywnie tolerują brak sąsiedztwa. Wynika to z faktu, że każdy, nawet trochę namacalny wiatr może zniszczyć roślinę. Sytuację poprawi podpora w postaci ściany, kraty lub domowej roboty rekwizytu. Własna podpora powinna być zamontowana w taki sposób, aby chroniła przed wiatrem. Po „naprawieniu” rośliny na nowej stronie możesz natychmiast usunąć wsparcie (tylko jeśli jest sztuczne).

Zaleca się odcięcie wszystkich pąków przed przesadzeniem. Mogą zapobiec szybszemu osadzeniu się rododendronów w nowym miejscu.

Opieka

Uprawa tego krzewu na zewnątrz wymaga starannej i regularnej pielęgnacji. Jedno z głównych zaleceń brzmi tak: w żadnym wypadku nie należy chwastów ani kopać ziemi w pobliżu korzeni rośliny. Wynika to z faktu, że korzenie, jak już wspomniano, znajdują się dość blisko powierzchni. W ten sposób istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia. Niestety nie eliminuje to mimo wszystko konieczności pielenia. 

Najlepiej robić to ręcznie i oczywiście w rękawiczkach. Używanie narzędzi żelaznych, nawet małych, jest zabronione. Musisz także pozbyć się chwastów tylko ręcznie. Ważną rolę odgrywa sama struktura korzeni rododendronów. Są dość cienkie – czasami nie są grubsze od włosków i są bardzo podatne na zranienia.

Roślina wymaga regularnego podlewania, zwłaszcza w okresie zawiązywania pąków i samego kwitnienia. Podlewanie rośliny odbywa się tylko za pomocą wody osiadłej. Najlepszy jest deszczowy, ale możesz użyć drugiego. Najważniejsze, że jest miękki. Zdobycie tego rodzaju wody nie jest dużym problemem. Aby to zrobić, dodaj trochę torfu do pojemnika z wodą na dzień przed podlewaniem. Nie musisz go brać dużo, wystarczy kilka garści. Nawiasem mówiąc, on sam powie, jak często rododendron naprawdę potrzebuje podlewania. 

W krzewie cierpiącym na brak wody liście stają się matowe.Nie można jednak obficie podlewać rośliny. W tym przypadku liście rośliny również natychmiast reagują negatywnie – zaczynają się zwijać. Dlatego zdecydowanie odradza się podlewanie latem częściej niż w innych porach roku. W upalne dni zaleca się spryskiwanie korony rośliny wodą ze spryskiwacza. W warunkach klimatu domowego jesienią często obserwuje się susze. Dlatego roślina może wymagać podlewania jesienią tak często, jak latem.

Zalecana ilość wody wymagana dla jednej rośliny to około 10 litrów. W deszczowe dni należy zrezygnować z regularnego podlewania.

Rododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacjiRododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacji

Osobno warto porozmawiać o zimowaniu roślin i przygotowaniu do niej. Przede wszystkim pod koniec jesieni (w listopadzie) konieczne jest „ogrzanie” korzeni rośliny warstwą torfu. Jeśli na uprawnym obszarze zima nadejdzie wcześnie, konieczne jest „ogrzanie” go po pierwszych przymrozkach. Inną metodę „ocieplenia” przeprowadza się za pomocą gałęzi drzew iglastych. 

Gałęzie świerkowe umieszcza się między gałęziami rododendronu, a następnie wszystkie są pokryte gęstą liną i pokryte płótnem.Czasami w okresie zimowania jako podparcie dla tkaniny używana jest metalowa rama. Zakład będzie można „otworzyć” wczesną wiosną. 

Należy to zrobić w pochmurny dzień, aby nie zranić rośliny dużą ilością światła słonecznego. Proces powinien przebiegać stopniowo i trwać kilka dni. Oczywiście, jeśli zimy są bezśnieżne w obszarze, w którym rośnie rododendron, to potrzeba zimowego schronienia automatycznie znika.

Rododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacji

Wiosną rododendron może ulec uszkodzeniu pod wpływem promieni słonecznych. Dlatego w niektórych regionach roślina jest chroniona zwykłą gazą złożoną w kilka warstw lub lekką szmatką.

Zalecana częstotliwość podlewania rośliny latem to kilka razy w tygodniu.

Rododendron to rzadki rodzaj krzewu, który nie wymaga regularnego przycinania lub nie wymaga go wcale. Przycinanie zaleca się tylko wtedy, gdy konieczne jest skrócenie rośliny lub pozbycie się martwych gałęzi. Skrócenie rododendrona jest konieczne tylko wtedy, gdy roślina się zestarzała lub cierpi na chorobę. Przycinanie rośliny odbywa się w zimnych porach roku, a najlepszym na to okresem jest wczesna wiosna. 

Po przycięciu konieczne jest przetworzenie nacięć lakierem ogrodowym. Konieczne jest wykonanie go, zanim roślina „przebudzi się” po zimie. Warto zauważyć, że miesiąc po przycięciu na przyciętych pędach tworzą się nowe pąki.

Jeśli krzew został poważnie uszkodzony przez chorobę lub mróz, można odciąć tylko połowę martwych gałęzi, a resztę należy wyrzucić w przyszłym roku.

Ta uprawa również wymaga karmienia jak inne. Okres nawożenia rozpoczyna się wczesną wiosną i kończy w drugiej połowie lata, po zakończeniu kwitnienia różanecznika. Ponieważ rododendron rośnie tylko na kwaśnej glebie, stosowane nawozy muszą mieć skład, który nie narusza takiego środowiska. Mieszanina może zawierać dowolne składniki „kwaśne”, takie jak siarczan potasu, siarczan magnezu lub amon, ale w dość niskim stężeniu.

Zaleca się stosowanie wyłącznie płynnych mieszanek, w tym na wpół zgniłego obornika i zrogowaciałej mąki. Jeśli sam karmisz, musisz zdecydowanie wziąć pod uwagę, że mieszankę należy odstawić na kilka dni przed użyciem. Stosunek obornika do wody powinien wynosić 1:15. Przed każdym karmieniem obficie podlewaj roślinę.

Profesjonaliści zalecają następującą częstotliwość karmienia przez cały rok.

  1. Jak wspomniano powyżej, pierwsze karmienie odbywa się na początku wiosny. W tym okresie zaleca się stosowanie nawozów mineralnych lub azotowych. Zalecany skład zawiera 50 gramów siarczanu magnezu i siarczanu amonu na metr kwadratowy gleby. Chociaż oczywiście możesz użyć kompozycji innych składników. Najważniejsze, że nie zakłócają środowiska glebowego.
  2. Następnym razem mieszankę nakłada się na początku lata, w okresie, w którym roślina zakończy kwitnienie. Tym razem zalecany skład składa się z siarczanu potasu (20 gramów), superfosfatu (20 gramów), siarczanu amonu (40 gramów). Objętość podawana jest na podstawie 1 metra kwadratowego gleby.
  3. Trzecie i ostatnie karmienie odbywa się w środku lata, a następnie używa się tylko siarczanu potasu (20 gramów) i superfosfatu (20 gramów).

Warto zauważyć, że rododendron to roślina niezwykła i nieco kontrowersyjna – uwielbia obfitość słońca, ale słabo reaguje na zbyt wiele bezpośrednich promieni.

Metody reprodukcji

Różanecznik rozmnaża się na kilka sposobów, w tym przez sadzonki, nakładanie warstw, nasiona i szczepienie. Jednak najszybszym sposobem jest propagacja przez nawarstwianie.

Rozmnażanie przez nasiona jest również łatwe, ale zajmuje dużo czasu. Najczęściej tę metodę stosuje się w przypadkach, gdy wymagane jest wyhodowanie nowej odmiany lub poprawienie niektórych cech już istniejącej. Przede wszystkim należy przygotować gliniany garnek wypełniony mokrym torfem i piaskiem. Następnie należy umieścić nasiona w ziemi i posypać je warstwą dokładnie umytego piasku. Teraz gleba z zasianymi nasionami jest przykrywana szkłem i wynoszona na nasłonecznione miejsce. 

Codzienna konserwacja jest ważna i obejmuje częste podlewanie i dostęp do świeżego powietrza przynajmniej przez pewien czas w ciągu dnia. Konieczne jest pozbycie się skroplin ze szkła. Z reguły pierwsze pędy zaczynają pojawiać się po miesiącu.Po pojawieniu się pary wyraźnie uformowanych liści kiełki można przesadzić do większego pojemnika. Takie młode kiełki przez pierwsze 12 miesięcy powinny być uprawiane tylko w szklarni, a dopiero potem można je przesadzić do otwartej gleby. Warto zauważyć, że dzięki tej metodzie rozmnażania rododendron rośnie powoli i może zacząć kwitnąć dopiero po 6 latach.

Inną metodą hodowli są sadzonki. W tej metodzie można używać tylko częściowo zdrewniałych gałęzi. Wielkość sadzonek może zaczynać się od 0,5 centymetra i osiągać 0,8 centymetra. Dolne liście sadzonek są całkowicie odcięte. Same sadzonki zanurza się w roztworze na pół dnia. Musisz opuścić sadzonki do roztworu składającego się z wody i substancji stymulującej wzrost korzeni (na przykład „Heterogauksin”). Później sadzonki należy przenieść do gleby składającej się z piasku i torfu.Teraz naczynie z sadzonkami przykryte jest szklaną kopułą. 

W tym „stanie” roślina powinna mieć od trzech miesięcy do sześciu miesięcy, dla niektórych odmian – w tym okresie – półtora miesiąca. Po tym okresie sadzonki umieszczane są w specjalnych pudełkach z podłożem (igły i torf). Zimą pudełka te trzymane są w jasnym, ale raczej chłodnym pomieszczeniu, w którym temperatura powinna wynosić około 10 stopni. Wiosną sadzonki przesadza się na otwarty teren.

Po dwóch latach trzeba ponownie przesadzić roślinę, ale tym razem jest to ostateczna.

Inną metodą hodowli rododendronów są łokcie. Jak już wspomniano, ta metoda jest łatwa, ale czasochłonna. Powielanie przez nakładanie warstw odbywa się wczesną wiosną. W tym celu wybiera się młody pęd, znajdujący się w pobliżu korzeni. Później jest kruszony i umieszczany w przygotowanym wcześniej małym wykopie. 

Nie rób wykopu zbyt głębokiego, wystarczy 15 centymetrów. Mniej więcej w połowie długości pęd jest mocowany w rowie za pomocą szpilki. Ten mały rów jest teraz wypełniony mieszanką ziemi i torfu. Obok pozostałej wolnej krawędzi pędu musisz zainstalować podporę i przymocować do niej gałąź. Nie trzeba podlewać sadzonek osobno, najlepiej zrobić to jak zwykle w chwilach, gdy podlewana jest również „główna” roślina. Warstwy można rozdzielić dopiero po roku.

Idealnie – wczesną wiosną, ale w niektórych przypadkach jest to możliwe jesienią.

Choroby i szkodniki

Lista chorób powszechnie występujących u rododendronów obejmuje plamienie, raka, rdzę i chlorozę. Przyczyna wszystkich tych chorób jest dość powszechna – brak tlenu w korzeniach.

Rododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacji

Zaleca się spryskanie rośliny mieszanką Bordeaux, jeśli na liściach znajdziesz ślady rdzy lub pudrowatość. W takim przypadku lekiem mogą stać się również wszelkie inne roztwory zawierające miedź. W tym przypadku może pomóc roztwór siarczanu miedzi. Mieszankę Bordeaux można stosować do leczenia rośliny jako środka zapobiegawczego bezpośrednio po zimie i przed jej nadejściem.

Jeśli znajdziesz ślady choroby, takiej jak chloroza, w której liście zaczynają żółknąć w szybkim tempie, wówczas leczeniem może być dodanie chelatu żelaza do roztworu do podlewania.

Jeśli roślina ma raka, należy ją dokładnie zbadać i spróbować odciąć niezdrowe gałęzie tak bardzo, jak to możliwe.

Rododendron jest również podatny na działanie szkodników takich jak przędziorki, muchy, pluskwy, wełnowce.

Ślimaki ze ślimakami lubią mieszkać obok rośliny. Niestety większość szkodników można wyeliminować tylko ręcznie, zbierając je z roślin. Są to na przykład ślimaki, które zjadają młode liście rośliny. Oprócz tej metody profilaktycznie można stosować różne preparaty grzybobójcze . Z ich zawartością przygotowuje się roztwory, a następnie spryskuje się nimi roślinę.

Rododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacjiRododendron: co to jest, zasady sadzenia i pielęgnacji

Walczą z robakami, kleszczami i ryjkowcami za pomocą leku „Diazin”. Musisz wiedzieć, że jeśli ryjkowiec zostanie dotknięty, ziemia wokół rośliny również musi zostać przetworzona. W walce ze szkodnikami może również pomóc lek „Karbofos”.

Jaka jest atrakcja kultury?

Przede wszystkim oczywiście ta roślina ma bardzo piękne kwiaty, które przyciągają nie tylko ogrodników, ale także kwiaciarnie. Z reguły rododendron sadzi się kilkoma krzewami z rzędu wzdłuż ścieżek, alejek lub wzdłuż obwodu budynków prywatnych. Tworzy również piękną wersję krajobrazu razem ze stawami lub basenem, ponieważ liście dobrze znoszą wysoką wilgotność. Różanecznik często sąsiaduje z sosnami w gajach o tej samej nazwie. Pod tym względem wyróżniały się pejzaże i ogrody w stylu japońskim lub chińskim. Prawie wszyscy mają tę roślinę.

Dodatkowo warto zwrócić uwagę na wysoką zawartość składników odżywczych w liściach rośliny.

W szczególności u niektórych gatunków zawierają dużą ilość kwasu askorbinowego. Z tego powodu są wykorzystywane w medycynie alternatywnej. Odwary i leki z liści rododendronów mogą mieć działanie przeciwbólowe, przeciwbakteryjne i przeciwgorączkowe. Są w stanie pomóc organizmowi zmniejszyć objętość obrzęków i mają korzystny wpływ na pracę serca, normalizują ciśnienie krwi.

Oczywiście istnieją również przeciwwskazania do stosowania. Działanie rośliny może negatywnie wpłynąć na organizm kobiet w ciąży i karmiących, a także osób z problemami z nerkami i niektórymi chorobami skóry. Należy pamiętać, niestety, że większość znanych gatunków rododendronów zawiera substancje trujące. Dlatego w żadnym wypadku nie powinieneś samoleczenia.

Podsumowując, warto zauważyć, że pomimo tego, że rododendron ma dość atrakcyjny wygląd, wymaga szeregu warunków uprawy – jest to pewna kwasowość gleby, regularne przetwarzanie, wysoka wilgotność, ale nie sama gleba. Ponadto przed sadzeniem zdecydowanie musisz wiedzieć, czy ta odmiana jest mrozoodporna.Z zastrzeżeniem wszystkich zaleceń, ten bujnie kwitnący krzew zachwyci Cię swoim pięknem przez ponad dekadę.


Aleksandra Kowalski
Edytor serwisu
Rate author
iHerba Polska